جانستان کابلستان

      هر بار که دوستی از اهل قلم و ادب ایران از تمایلش به سفر به افغانستان گفته است، مرا ترسی شفاف فراگرفته است، از این که به راستی سرزمین سوختة ما پس از چندین دهه جنگ، چه جاذبه‌ای برای یک مسافر می‌تواند داشت؟ او در آنجا در کدام ساحل دریا قدم خواهد زد و در کدام باغِ پرگل سیر خواهد کرد و کدام تفرجگاهی می‌تواند یافت که در آن خطری از برخورد با مین در پیش نباشد.
     و آنگاه که آن مسافر با خاطراتی خوش و احیاناً سفرنامه‌ای نگاشته شده از سر اشتیاق به کشورش برمی‌گردد، آن ترس شفاف برایم به لذتی دلپذیر بدل می‌شود. و این بی‌سبب هم نیست. واقع برای اینان سفر به افغانستان یعنی سفر به اعماق این تاریخ باشکوه، به شهرهایی که در عمل موزه‌هایی زنده‌اند، به کانونی گرم از زبان و ادب فارسی؛ و برخورد با مردمی که به واقع تنها خوانندگان آثارشان در سراسر گیتی هستند.
     و برای ما مهاجران افغانستانی که سالها رنج ناشناخته بودن و بدتر از آن بد شناخته بودن را کشیده‌ایم، چه لذتبخش است که می‌بینیم چنین سفرنامه‌ای، با نثری چنین زیبا و زنده نگاشته می‌شود و به دست کسانی می‌رسد که غالباً از رواج و پابرجایی زبان فارسی در خارج از ایران بی‌خبرند و از رسانه‌های جمعی خویش نیز آنچه از این کشور دیده‌اند، جنگ بوده است و ویرانی و ناتو و عملیات انتحاری و البته غالباً‌ اغراق‌آمیز و با اهداف و اغراضی سیاسی.
     باری، چه خوشایند است که تو به چیزی شناخته شوی که هستی، نه آنچه نیستی و سالها بدان شناخته شده‌ای. «جانستان کابلستان» این احساس خوشایند را به من بخشید.

     بله، «جانستان کابلستان» سفرنامه‌ی خواندنی نویسنده نام‌آور امروز، رضا امیرخانی به کشور ما افغانستان است. این کتاب همین امسال توسط نشر افق منتشر شده است، در 295 صفحه با قطع رقعی و شمارگان 3000 نسخه.
     چون کتاب در حوزه ادبیات داستانی قرار می‌گیرد و من خود را در آن حوزه صاحب صلاحیت نمی‌بینم، نمی‌توانم در مورد جوانب فنی آن اظهار نظر کنم. این قدر می‌توانم همه دوستان، به ویژه همزبانان ایرانی را، به خواندن این کتاب دعوت کنم. گفتم «همزبانان ایرانی» چون همان طور که گفتم این کتاب می‌تواند تا حدود خوبی اصلاح‌کننده تصویری باشد که متأسفانه در این سالها در رسانه‌های ایران از افغانستان نشان داده شده است.
    نوشتن این سفرنامه البته خالی از ثمرات نیکویی هم نبود، از جمله ایجاد اشتیاق برای بسیاری از اهل هنر و ادب ایران به سفر به افغانستان. در اینجا سفرنامه‌ جناب مهدی ابراهیمی به افغانستان را می‌بینید که به قول خودش با خواندن «جانستان کابلستان» به این سفر ترغیب شده‌ است.

    این هم نشانی پایگاه انترنتی رضا امیرخانی و در آنجا می‌توانید آنچه در وب راجع به جانستان کابلستان نوشته‌اند را بخوانید.

/ 31 نظر / 15 بازدید
نمایش نظرات قبلی
سايت دانلود

سلام. من هم به روز هستم با مطالب جدید از دنیای نرم افزار. تبادل لینک با وبلاگ خوب شما که تولید محتوای سالم دارید موجب افتخار بنده ست. منتظرتون هستم. راستی لینک کوتاه شده ست. اگر روش کلیک کنید بعد از چند لحظه سایت من باز میشه. یا حق

محمد

استاد حضور شما در اين شهر غنيمتي است براي اهل هنر. جانستان كابلستان را به قلم زبباي رضا اميرخاني خواندم. بسيار مشتاق سفري به هرات هستم.البته نه سفري به كوتاهي سفر رضا اميرخاني.

رضا مهریزی

بسمه تعالی عنوان مقاله : ضرورت اتحاد ایران و افغانستان و تاجیکستان و تشکیل کشور واحد به مرکزیت هرات نگارنده : رضا مهریزی ( کارشناس ارشد ایرانشناسی ) قرن هجدهم و نوزدهم ، قرن ظهور ملت ها و ملیت های جدید در چهار گوشه جهان بود . ولی در اواخر قرن بیستم و نیز اوایل قرن بیست و یکم اوضاع عوض شد و در این مدت ، بجای تشکیل کشورها ، تشکیل اتحادیه ها و از بین رفتن مرزها به وقوع پیوست ، نمود این امر را در تشکیل اتحادیه اروپا و نیز اتحادیه جنوب شرق آسیا و همچنین اتحادیه آفریقا مشاهده می نماییم . این اتحادیه ها بدین دلیل شکل گرفته اند که دولت ها متوجه شده اند با برقراری اتحاد با یکدیگر نقش موثرتری می توانند در جهان جدید بازی کنند .

رضا مهریزی

این ضرورت امروز فرا روی ما نیز وجود دارد ایران امروز برای تبدیل شدن به یک ابرقدرت جهانی احتیاج دارد وسعت و جمعیت بیشتری داشته باشد ( وسعت امروز ایران اگر چه زیاد است ولی ایران برای تبدیل شدن به یک ابرقدرت جهانی به جمعیت و وسعت بیشتری نیازمند است که اگر با افغانستان و تاجیکستان یکی شود از نظر وسعت دهمین و از نظر جمعیت دوازدهمین کشور بزرگ جهان خواهد شد ) افغانستان و تاجیکستان ، دو کشور عزیز فارسی زبان ، نیز برای اینکه بتوانند از وضعیت نه چندان مطلوب فعلی ، که متاسفانه دارند ، بدرآیند راهی بهتر از اتحاد با ایران ندارند . این اتحاد و تشکیل کشور واحد قطعا قدرت تاثیرگزاری در مناسبات جهانی ایران و افغانستان و تاجیکستان را به شدت افزایش داده ؛ علاوه بر این افغانستان و تاجیکستان را به دریاهای آزاد مرتبط خواهد کرد و از انزوا و حاشیه نشینی فعلی در خواهد آورد. به اضافه آنکه این دو کشور خواهند توانست از درآمدها و ثروتهای نفتی و گازی و... ایران استفاده کنند و از اینها مهمتر از پیشرفت های فنی و صنعتی و دانشگاهی ایران نیز بهره مند شوند .

رضا مهریزی

البته در این مسیر مشکلات و سنگلاخ هایی نیز وجود دارد که مهمترین آن مساله مذهب است ؛ مذهب ایران تشیع دوازده امامی است و مذهب این دو کشور تسنن . اما باید توجه داشت که علاوه بر اینکه تعداد شیعیان ، چه شیعه دوازده امامی در افغانستان و چه شیعه اسماعیلی در تاجیکستان پرشمار هستند ، اما باید توجه داشت که وضعیت مذهبی اهل سنت در تاجیکستان و افغانستان در شرایط کنونی ، شبیه وضعیت مذهبی ایران در زمان پیش از صفویان است که می توان آن را " تسنن دوازده امامی" دانست و آنها در عین سنی بودن ارادت خاصی به تمام دوازده امام شیعه نیز دارند که نمونه بارز آن در شهر مزار شریف شاهدیم که بسیاری از اهل سنت افغانستان معتقدند که آنجا آرامگاه حضرت علی است و به همین دلیل به شدت بدان عشق می ورزند و در تاجیکستان نیز وضع تقریبا بر همین منوال است. به هر تقدیر شاید در این راه در ابتدا ، مشکلاتی وجود داشته باشد . اما قطعا با کمی تسامح از سوی طرفین ان شاء الله چالش جدی ای به وجود نخواهد آمد .

رضا مهریزی

البته مساله دیگر پشتو زبان ها و ترک زبان ها در این دو کشور و به ویژه افغانستان هستند که البته آنها نیز می توانند مانند دیگر اقلیت های زبانی در ایران کنونی به زبان بومی خود پایبند باشند اما زبان رسمی و اداری مثل همین الآن در ایران ، تنها فارسی دری باشد . البته باید برای اینکار امتیازی نیز به افغانستان داد و آن امتیاز می تواند این باشد که هرات به عنوان پایتخت ایران بزرگ برگزیده شود. به هر روی شاید این کار در ابتدا بسیار دشوار و صعب و دور از دسترس و حتی غیر عقلانی به نظر رسد اما قطعا این آرزو نیز مثل همه آرزوهای دیگر با زمینه سازی و ایجاد تمهیدات و مقدمات لازم و نیز صبر و بردباری و استقامت در دراز مدت ، امری کاملا تحقق پذیر و شدنی می باشد . ان شاءالله ( از تمهیدات و مقدمات این اتحاد مبارک می توان به تاسیس فرهنگستان زبان فارسی مشترک و نیز ایجاد شبکه های تلوزیونی مشترک و از اینها مهمتر احداث راه آهن سراسری دوشنبه – کابل – هرات – تایباد – چابهار اشاره کرد که قطعا نقش مهمی در پیوند دادن و نیز پیشرفت این سه کشور ایفا خواهد کرد ).

رضا مهریزی

جناب استاد کاظمی دوست دارم نظر شما را هم راجع به یکی شدن سه کشور ایران و افغانستان و تاجیکستان و اینکه مردم و نخبگان افغان تا چه حد ظرفیت پذیرش این امر را دارند بدانم ؟ با تشکر

شورشگر

این مطلب آنقدر فروتنانه نوشته شده است که انگار نه انگار نویسنده آن محمد کاظم کاظمی است!!

آذربایجانی

سلام سفرنامه را خوندم قبلأ هم کتاب های بادبادک باز و هزار خورشید تابان رو هم خونده ام . شوق سفر به بلخ و هرات و ... کرده ام .

یکی از همین دور و ورا

سلام میکنم که نگن ادب نداشت. تو لیست دوستان لینک شده تان همه دخترا ......... نکنه شما هم ....... یعنی شما هم اره ...... اونم تحت لوای اقا.اونم تو ولایت مطططللللقه فقیییه ارزوی موفقیت