محمدکاظم کاظمی


+ امروز با بیدل (بیست و هفت)

کسی یارب مبادا پایمال رشک هم‌چشمی‌

حنا چندان که بوسد دست او، خون می‌کند ما را

معشوق دست خود را حنا می‌بندد. پس می‌توان گفت که حنا توفیق دست‌بوسی او را یافته است و شاعر، از این موقعیت حنا، احساس حسادت می‌کند. در ضمن‌، میان خون و حنا هم تناسبی می‌توان یافت‌.

O

محروم پای‌بوس تو را بهر سوختن‌

گر شعله نیست‌، غیرت رنگ حنا بس است

O

شاید به پای‌بوسی نازیم بعدِ مردن‌

غیر از حنا مکارید در خاک مشهد ما

O

این هم حسادتی شبیه بالا، البته نسبت به آینه‌.

منظور بتان هر که شود، حسرتش از ماست‌

یار آینه می‌بیند و آب است دل ما

نویسنده : محمدکاظم کاظمی ; ساعت ۳:۳۳ ‎ق.ظ ; پنجشنبه ٢٧ آذر ۱۳۸٢
کلمات کلیدی: بیدل
comment مهربانی‌ها () لینک