+ امروز با بیدل (بیست و چهار)
هرجا برون جوشیدهای، خود را به خود پوشیدهای
در نور شمعت مضمحل، فانوسی پیراهنت
فانوس، محفظهای کاغذین بوده و در وقت حرکت در شب، شمع را در آن مینهادهاند تا هم نور دهد و هم خاموش نشود. بیدل میگوید هرچند تو همچون فانوس، پیرهنی بر تن داری، جلوة تو آنقدر بارز و روشن است، گویا شمع و فانوس در هم آمیختهاند. در واقع تو خود را به خود پوشیدهای و فرقی میان تو و پیرهنت نیست. این بیت، از یکی از بهترین غزلهای عرفانی بیدل نقل شده، با مطلع «ای پرفشان چون بوی گل بیرنگی از پیراهنت / عنقا شوم تا گَردِ من یابد سراغ دامنت»
نویسنده : محمدکاظم کاظمی ; ساعت ٧:۳٤ ق.ظ ; یکشنبه ٩ آذر ۱۳۸٢
کلمات کلیدی:
بیدل


مهربانیها ()