محمدكاظم كاظمي

نسیم خوشنواز به لطف خداوند و به مساعدت دوستان و مخصوصاً اعضای خانواده‌اش اکنون بهتر شده است و به مشهد منتقل شده است. چند شب پیش با چند تن از دوستان به دیدنش رفتیم. الحمدلله عوارض آن ضربه مغزی رفع شده است و او هوش و حواس کامل را به دست آورده است.

اما در این مدت به خاطر دستگاههای تنفس که به دهانش نصب بوده است. قدری مشکل عفونت دستگاه تنفسی  پیدا کرده و تنگی نفس دارد. دیشب همسرش تماس گرفت و گفت او را دوباره در بیمارستان قائم بستری کرده‌اند و قرار است که حنجره‌اش عمل جراحی شود.

از نظر مالی چنان که در یادداشت قبیلی یادآور شدم، هنوز این دوا و درمان‌ها بر سر همسر و اعضای خانواده‌اش سنگینی می‌کند. بعضی دوستانی که قول مساعدت داده بودند، هنوز قول‌شان به عمل نپیوسته است.

در ضمن به مناسبت بد نیست که یادداشتی از دوست شاعر هموطن، جناب محسن سعیدی را نقل کنم که در قسمت پیامها گذاشته بود. به نظر من نقل این یادداشت ضروری است، تا آن تصوری که باری در مورد من به ایشان دست داده بود، به دیگر دوستان دست ندهد چون حتی تصور این قضیه هم برایم سنگین است که روزی به این همه هموطنی که دلشان برایم می‌تپد پشت کنم.

پیام محسن سعیدی:

«سلام استاد. از اقدامی که برای خوشنواز کرده اید بسیار خوشحال شدم اگرچه شاید نتوانم در آن سهم عملی بگیرم. به راستی بسیاری از ما شاید فراموش کرده ایم که شاعر قبل از هر چیزی باید انسان باشد و به انسانیت عشق بورزدو در این عشق بیشتر از هر کسی صادق باشد.
    اما یک شایعة اشتباهی نزدیک بود که مرا وادار کند ـ دور از جانت ـ مقداری فحش و ناسزا (ولو پس پشته) نثارت کنم! نزدیک بود از شما هم مانند برخی دیگر نا امید شوم (نمی‌خواهم بگویم امید و نا امیدی من مهم است؛ این فقط یک احساس شخصی است که شاید نسبت به هیچ کس دیگری قابل تعمیم نباشد.) شایعه بسیار دردناک‌تر از سکتة استاد خوشنواز که خداوند سلامتش بدارد به نظر می آمد.
     شایعه در یک جمله این است که «استاد کاظمی هم شناسنامه گرفت!» (منظور شناسنامه ایرانی است. کاظمی) و نمی دانی که من چه‌قدر خودم را از درون خورده ام که  «یعنی چه؟!» اما خدا را شکر با مراجعه به وبلاگتان متوجه خبط شدم و دیدم که شمارة «ملی کارت» شما را که همان کارت خودپرداز بانک ملی است و بسیاری از ما داریم، «کد ملی» تصور کرده اند!... إلخ!
به نظرم بد نیست تذکری در این موضوع بنویسید. والسلام »

و من ضمن نقل یادداشت جناب محسن سعیدی توضیح می‌دهم که من اکنون به عنوان یک تبعه خارجی یا به قول دوستان ایرانی «اتباع بیگانه» در ایران زندگی می‌‌کنم با پاسپورت شماره 1277824 صادره هرات که الحمدلله به لطف دوستان، دو سه سال است که اقامت آن تمدید شده است و ما (من و همسرم) خدای را شاکریم که می‌توانم با آن کودکانمان را به مدرسه بفرستیم؛ حساب بانکی داشته باشیم؛ بدون دریافت نامه تردد به سفر برویم و در نهایت گواهینامه رانندگی بگیریم.