محمدکاظم کاظمی


+ امروز با بیدل (یازده)

عشق شکوه‌آلود است تا چه دل فسرد امروز

سیل می‌رود نومید خانه‌ای که ویران شد

در آغاز، دو مصراع بی‌ربط به نظر می آیند. در اصل، مصراع دوم، تمثیلی است برای مصراع نخست. می خواهد بگوید عشق مثل سیلی است که خانة دل را خراب می‌کند. حالا اگر این خانه خود ویران باشد (دل افسرده باشد) این سیل ناامید می‌شود، پس شکایت می‌کند. این معنی را بیدل در بیتی دیگر بسیار شفّاف بیان کرده، هرچند بیت بالا زیباتر است.

ندامت می‌کشد عشق از دل افسرده ام، بیدل

ندارد سیل در ویرانه جز خاکی به سر کردن

نویسنده : محمدکاظم کاظمی ; ساعت ٧:٢٦ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ٩ مهر ۱۳۸٢
کلمات کلیدی: بیدل
comment مهربانی‌ها () لینک