محمدكاظم كاظمي


+ آمد و رفت...

و قسم‌خورده‌ترین تیغ‌، فرود آمد و رفت‌

ناگهان هرچه نفس بود، کبود آمد و رفت‌

در خطرپوشی دیوار، ندیدیم چه شد

برق نفرین‌شده‌ای بود، فرود آمد و رفت‌

کودکی‌، بادیه‌ای شیر، خطابی خاموش‌:

پدرم را مگذارید، که زود آمد و رفت‌

از خَم کوچه پدیدار شد انبان‌بردوش‌

تا که معلوم شد این مرد که بود، آمد رفت‌

از کجا بود، چه‌سان بود؟ ندانستیمش‌

این‌قدر هست که بخشنده چو رود آمد و رفت‌

فروردین 1369

نویسنده : محمدکاظم کاظمی ; ساعت ۱:۳٤ ‎ب.ظ ; شنبه ۳٠ مهر ۱۳۸٤
کلمات کلیدی: شعر کاظمی
comment مهربانی‌ها () لینک




Template by PersianWeblog | Powered by Persian blog