محمدکاظم کاظمی


+ امروز با بیدل (صد و دو)

 مکتوب شوق هرگز بی نامه‌بر نباشد

 

ما و ز خویش رفتن، قاصد اگر نباشد (ص 643)

 

مکتوب شوق، بالاخره به معشوق می‌رسد. اگر هم قاصدی در کار نباشد، ما با از خویش رفتن این کار را می‌کنیم. این «از خویش رفتن» یعنی از وجود خویش گذشتن و به دوست رسیدن.

این معنی در بیتهای بسیاری آمده است، از جمله در این بیت که به شکلی تکرار مضمون بالاست و البته زیباتر از آن.

ای بیخودی! بیا که زمانی ز خود رویم

جز ما دگر که نامه رسانَد به یار ما؟

و این هم چند بیت دیگر، باز در همین معنی

چه قدر ز منّت قاصدان بگدازدم دل ناتوان؟

به برِ تو نامه‌بر خودم اگرم چو رنگ، پَری رسد (ص 683)

q

هیچکس بر معنی مکتوب شوق آگاه نیست

ورنه جای نامه، پیش یار، ما را خواندن است (ص 251)

q

نامه‌ام فالبین قاصد نیست

رنگ اگر بشکند، پَر دگر است (ص 324)

نویسنده : محمدکاظم کاظمی ; ساعت ۱٢:۱٤ ‎ق.ظ ; شنبه ٢٦ شهریور ۱۳۸٤
کلمات کلیدی: بیدل
comment مهربانی‌ها () لینک