محمدکاظم کاظمی


+ امروز با بیدل (هشتاد و سه)

دل هر ذرّه خورشیدی است امّا جهد کو؟ بیدل‌!

منم آیینه از دستت اگر پرداز می‌آید (ص 496)

من به فکر ناقص خود، چنین می‌پنداشتم که در ضبط مصراع دوم‌، خللی وارد شده است‌، یعنی باید بدین‌گونه باشد: «منه آیینه از دستت‌، اگر پرداز می‌آید.» یعنی در مقام پرداز، دیگر آیینه را از دست مگذار.

حال‌، آن را چنین می‌خوانم‌: «منم آیینه‌، از دستت اگر پرداز می‌آید.» می‌گوید اگر تو توان پرداز را داری‌، من خود میتوانم آیینه‌ات باشم‌. «از دست کسی چیزی آمدن‌» کنایه از «قادر بودن بر چیزی‌» است و این تعبیر، هم‌اکنون در افغانستان رایج است‌. به این صورت‌، ربط دو مصراع نیز روشن می‌شود.

نویسنده : محمدکاظم کاظمی ; ساعت ۸:٤۱ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ۱۳ بهمن ۱۳۸۳
کلمات کلیدی: بیدل
comment مهربانی‌ها () لینک