محمدکاظم کاظمی


+ امروز با بیدل (هشتاد و دو)

نَفَس بیهوده دارد پرفشانیهای ناز اینجا

تو می‌گنجی و بس‌، گر در دل عشّاق جا باشد (ص 478)

من مصراع اول این بیت را به شکلی دیگر تعبیر می‌کردم‌، یعنی می‌پنداشتم که «پرفشانیهای ناز» فاعل است و «نفس بیهوده دارد» فعل‌. یعنی «این پرفشانیهای ناز، بیهوده نفس می‌زند». به این شکل‌، دریافت معنی بیت‌، مشکلی عظیم می‌نمود. ولی اکنون می‌پندارم که «نفس‌» فاعل است‌، یعنی «نفس‌، بیهوده از ناز در دل ما پرفشانی می‌کند. اگر در دل عشّاق جایی باشد، آن جای‌، فقط گنجایش تو را دارد و بس‌. حتی نفس را هم جایی نیست‌.» و ضمناً این را هم می‌رساند که معشوق‌، از نفس عزیزتر است‌. دیده‌ایم که در مقام تحبیب به کسی می‌گویند «نفس من‌!»

نویسنده : محمدکاظم کاظمی ; ساعت ٩:۳۸ ‎ق.ظ ; یکشنبه ٢٧ دی ۱۳۸۳
کلمات کلیدی: بیدل
comment مهربانی‌ها () لینک