+ نگارش (نوزده)
ما ائمة معصومين و عتبات عاليات نداريم!
در زبان فارسي دري، صفت همواره مفرد است. حتي اگر موصوف جمع باشد هم نبايد صفت را جمع ببنديم. مثلاً ما ميگوييم «پيشوايان پاك» و نميگوييم «پيشوايان پاكان» يا ميگوييم «خانههاي استوار» و نميگوييم «خانههاي استوارها».
ولي ما گاهي در مورد اسامي و صفتهاي عربي، اين اشتباه را ميكنيم، مثلاً كلمة ائمه را كه جمع «امام» است و بايد با صفت مفرد «معصوم» بيايد، با صفت جمع «معصومين» ميآوريم و ميگوييم «ائمة معصومين». يا صفت «عالي» را براي عتبات جمع ميبنديم و ميگوييم «عتبات عاليات».
بايد توجه داشت كه استفادة صفت جمع براي اسم جمع، مخصوص زبان عربي است و در فارسي، درست نيست. در فارسي، صفت همواره مفرد ميآيد، بنابراين، در اين زبان، ما «ائمة معصومين» و «عتبات عاليات» نداريم. بايد «ائمة معصوم» و «عتبات عالي» بگوييم. ميگوييد سخت است؟ مدتي امتحان كنيد، خواهيد ديد كه آسان میشود.


مهربانیها ()