محمدکاظم کاظمی


+ امروز با بیدل (هشتاد و یک)

صاف‌ْمشرب‌، دوزبانی نپسندد، بیدل‌

هرچه در دل‌، به لب آب همان می‌باشد (ص 453)

بیدل در مصراع دوم‌، نوعی حذف هنرمندانه به کار برده که من در شعر کهن ندیده‌ام و ویژة نوپردازانی چون نیماست‌. «می‌گوید هرچه در دل آب است‌، بر لب آن نیز همان است‌.» و این حذف‌، به جمله کاملاً ساختاری دگرگون داده‌است‌. منظورم از حذف‌های شعر نوپردازان‌، مواردی از این دست است‌:

هرچه‌، در دیدة او ناهنجار

هرچه‌اش در بر، سخت و سنگین‌. (نیمایوشیج‌، کار شب‌پا)

نویسنده : محمدکاظم کاظمی ; ساعت ٧:٥۳ ‎ق.ظ ; دوشنبه ٢۱ دی ۱۳۸۳
کلمات کلیدی: بیدل
comment مهربانی‌ها () لینک