محمدکاظم کاظمی


+ امروز با بیدل (پنجاه و هشت)

نمی‌دانم چه دارد با شکست شیشة رنگم‌

نگاه بیخودی‌هنگامة میخانه‌تعمیرت (ص 285)

این «بیخودی‌هنگامه‌» و «میخانه‌تعمیر» هر دو ترکیب است و در نقش صفت برای نگاه‌. این نگاه است که شاعر را از خود بیخود می‌کند و بیخودشدن هم محو شدن (شکست رنگ‌) را در پی دارد. البته این بار شاعر برای رنگ‌، شیشه‌ای هم تصوّر کرده که هم آن را شکستنی‌تر می‌کند و هم با میخانه رابطه می‌یابد. این هم بیتی دیگر با مضمونی قریب به این‌.

به خیال چشم که می‌زند قدح جنون‌، دل تنگ ما

که هزار میکده می‌دود به رکاب گردش رنگ ما

نویسنده : محمدکاظم کاظمی ; ساعت ۱٢:٤٥ ‎ق.ظ ; جمعه ٢۳ امرداد ۱۳۸۳
کلمات کلیدی: بیدل
comment مهربانی‌ها () لینک