محمدکاظم کاظمی


+ امروز با بیدل (پنجاه و چهار)

عجزِ پرواز، ز سعی طلبم مانع نیست‌

بال اگر سوخت نفس‌، شوق‌ِ پرافشانی هست

 

این بیت ممکن است اشتباه خوانده شود. من خود مصراع دوم را این گونه می‌پنداشتم که «بال اگر سوخت‌، نفس خودش یک شوق پرافشان خواهد بود.» و می‌دیدم که ساختار جمله معیوب به نظر می‌رسد. حال حس می‌کنم که «سوخت نفس‌»، خود یک فعل است‌، یعنی نفس سوخت‌. نفس کسی سوختن به معنی خستگی بسیار است و هم‌اکنون در زبان مردم رایج است‌. باری‌، می‌گوید اگر هم بال من نفس سوخت‌، یک شوق پرافشان با خود دارم که جای بال را بگیرد. در ضمن «ی‌» در پرافشانی را می‌توان هم یای نکره دانست و هم یای مصدری‌ ولی از آنجا که در همة غزل‌، «یا» ها از نوع اول هستند، یای نکره درست‌تر به نظر می‌آید.

نویسنده : محمدکاظم کاظمی ; ساعت ۳:٠۱ ‎ق.ظ ; شنبه ۱٦ خرداد ۱۳۸۳
کلمات کلیدی: بیدل
comment مهربانی‌ها () لینک