محمدکاظم کاظمی


+ گل سرخ غربت

یک آواره شد در جهان بیشتر

و دستی به سوی دهان بیشتر

بپر ای پرستوی بی‌آشیان‌

به این وسعت بیکران بیشتر

که شاید خدا با تو ما را دهد

از این پس کمی آسمان بیشتر

بسازند خورشید و باران مگر

برای تو رنگین‌کمان بیشتر

q

بخند ای گل سرخ غربت‌! بخند

به بیرنگی این جهان بیشتر

که شاید به پژواک آن سوی ما

بخندد زمین و زمان بیشتر

 

(برای فرزندم‌، ساره‌، در روز تولدش سروده شد. ۲۱ آذر ۱۳۷۸)

نویسنده : محمدکاظم کاظمی ; ساعت ۸:٠۳ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ٩ اردیبهشت ۱۳۸۳
کلمات کلیدی: شعر کاظمی
comment مهربانی‌ها () لینک